Performance Coach worden in het buitenland?

Mocht je de kans krijgen om in een andere cultuur te gaan werken, en mocht dat passen bij de fase in je leven en carrière, dan zou ik die zeker met beide handen aangrijpen. In mijn ogen is dat altijd een verrijking van het leven, om te mogen wonen en werken binnen een land en cultuur die wat verder weg staat dan wat we in Nederland gewend zijn. Ik heb daar nu de kans toe gekregen bij Bali United in Indonesië, en al zijn de Nederlandse invloeden daar groot vanwege een aantal Nederlandse trainers en spelers, je hebt dagelijks te maken met de cultuur waarin je nu werkt, en dat brengt een aantal uitdagingen op werkgebied met zich mee.

Mijn 7 belangrijkste tips op een rijtje:

Tip 1. Steek in de eerste fase, maar eigenlijk de gehele tijd dat je in een nieuwe cultuur werkt, veel tijd in het leren kennen van je collega’s en spelers. Deze tip zou ik in Nederland ook kunnen geven, maar hij is misschien nog extra belangrijk in het buitenland. Het is in mijn ogen veel fijner werken met elkaar als je ook inzicht hebt in de gezinssituatie van een ander, of wanneer je weet wat een ander als hobby’s heeft of hoe zijn carrière er hiervoor uitzag. Het schept een band en een bepaald gevoel van vertrouwen en veiligheid, wat een belangrijke basis is om intensief en eerlijk met elkaar aan het werk te gaan.

Tip 2. In algemene zin is het goed om je open en vooral erg nieuwsgierig op te stellen. Je begrijpt misschien niet altijd waarom dingen gaan zoals ze gaan. Durf daarom de waarom-vraag te stellen. Niet omdat je het beter zou weten, maar om te begrijpen waarom ze de dingen doen zoals ze doen. Accepteer daarin wel dat het antwoord soms kan zijn dat ‘dat zo gaat in Indonesië (of insert any other country)’. Dat antwoord kan echter vrij frustrerend zijn als jij een performance coach bent die er onder andere verantwoordelijk voor is om een bepaalde topsportcultuur neer te zetten. Probeer jezelf daarom elke keer weer de vraag te stellen of je bepaalde zaken kan veranderen. Kan dat? Zet dan de vereiste stappen om bepaalde veranderingen door te voeren. Mocht dat (nog) niet lukken, probeer je er dan ook niet druk over te maken.

foto: Warming Up wissels oefenwedstrijd Bali United- Yogyakarta

Tip 3. Kan je wel veranderingen doorvoeren, dan kan dat soms een tijdje duren. Ik zit hier nu ruim 2 maanden en afgelopen week zijn er wat materialen binnengekomen waar ik in de eerste weken om gevraagd hebt. Bepaalde zaken gaan vaak niet zo snel als in het vrij efficiënt ingerichte Nederland. Wees daarop voorbereid. Laat dat je er echter niet van weerhouden om ook daadwerkelijk die stappen wel te zetten. ‘Step by step’ zeggen we hier vaak, maar zorg er wel voor dat je kleine stapjes voorwaarts blijft zetten, en niet zelf ook meegaat in het ‘zo doen we dat hier nou eenmaal’.

Tip 4. Het is belangrijk om kennis te vergaren over de manier van trainen hoe de spelers dat hier gewend zijn. Ik ben in gesprek gegaan met collega’s en spelers die hier vorig jaar ook werkzaam waren om een idee te krijgen van hoe de training hier in de afgelopen seizoenen is geweest. Dat geeft je een idee waar je uitdagingen liggen en waar eventueel problemen op de loer kunnen liggen in de fysieke belasting. Tegelijkertijd geeft het je ook inzicht in waar eventueel makkelijk winst te behalen valt.

foto: Aan het werk op het prachtige trainingscomplex aan zee

Tip 5. Communicatie met de (lokale) medische staf is voor mij onwijs belangrijk. Zoals dat vaak gaat binnen voetbalclubs, is ook hier de medische staf het klankboord voor veel spelers. Als spelers kleine problemen ervaren, zullen ze dat niet per se als eerste bij mij neerleggen. Ook omdat ik de taal nog niet spreek, en niet in detail met hen kan overleggen wat er eventueel aan de hand is. Voor mij is het daarom van cruciaal belang om deze informatie wel via de medische staf te krijgen, en om proactief te reageren en om te gaan met kleine pijntjes die eventueel voor grotere problemen zouden kunnen zorgen.

Tip 6.  Daarnaast moet je gaan begrijpen hoe de cultuur de persoonlijkheid van de spelers beinvloed. Wat ik daarmee bedoel is dat ik tot nu toe heb meegemaakt dat Indonesische spelers in algemene zin heel erg dienbaar zijn en ‘gewoon’ uitvoeren wat er gevraagd en gezegd wordt door de trainers. Ze werken superhard en willen niet verzaken. Dat klinkt heel positief en dat is het ook zeker. Echter heeft dat voor mij ook een keerzijde en dat is dat spelers ook maar gewoon doorgaan ondanks het feit dat dat misschien niet verstandig is vanwege pijntjes of lichte blessures. Dat geven ze in mijn ogen niet altijd even duidelijk aan. Wat dat betreft is het dus extra belangrijk om met de speler en staf een vinger aan de pols te houden om op basis daarvan de juiste individuele wijzigingen door te voeren in het trainingsprogramma mocht dat nodig zijn.

Tip 7. Leer de taal. Het is eigenlijk vrij simpel. Jij komt in een ander land terecht, dan vind ik het niet meer dan normaal om ook je best te doen om de basis van een nieuwe taal onder de knie te krijgen. Dat helpt in de communicatie richting spelers en staf, maar het geeft ook aan dat je betrokken bent met de nieuwe taal en cultuur waar je in terecht komt. Ik geloof altijd wel dat dat gewaardeerd wordt door de lokale mensen hier.

foto: Vakcollega Jelmer Siemons op bezoek bij Bali United