Van studeren en spelen in Amerika tot topwedstrijden in Europa: Eva van Deursen groeide als speelster én als mens.Haar internationale ervaringen vormen de basis voor een steeds bewustere kijk op training, herstel en belastbaarheid. Met de opleiding tot Performance Coach Betaald Voetbal zet ze de volgende stap in haar carrière na(ast) het voetbal.

⁠Kun je jezelf kort voorstellen; wie ben je als speelster én als mens?

Als speelster ben ik iemand die haar hart volgt en een avontuur niet uit de weg gaat. Ik ben een middenveldster en hou ervan om het spel te verdelen en diepte passes te geven. Doordat ik een avontuur niet uit de weg ga, heb ik al een aantal dromen van mezelf werkelijkheid kunnen maken, namelijk studeren en voetballen in Amerika. Ik verhuisde in mijn eentje naar Amerika toen ik 19 was en na het behalen van mijn bachelor en master kreeg ik een contract aangeboden bij Bayer Leverkusen. Die kans greep ik met beide handen aan en het was een avontuur waar ik erg veel geleerd heb. Na Duitsland verhuisde ik naar Spanje waar ik wedstrijden speelde in uitverkochte stadions tegen FC Barcelona en Real Madrid. Een droom die uitkwam!

Als mens ben ik een nieuwsgierig en optimistisch ingesteld persoon. Ik vind het leuk om nieuwe culturen en mensen te leren kennen en ook de taal te leren van het land waar ik voetbal. Daar haal ik erg veel voldoening uit. Naast voetbal heb ik persoonlijk altijd iets nodig om er naast te doen, zoals studeren of een andere taal leren. Ik denk dat dat me als mens verrijkt en het daagt me op een andere manier uit dan op het veld.

Je hebt in meerdere landen gespeeld. Wat heeft het internationale voetbal jou gebracht, niet alleen sportief maar ook op persoonlijk en maatschappelijk vlak?

Op sportief gebied heeft het me geleerd om me aan te passen aan verschillende speelstijlen en tempo’s, samen te werken met speelsters met diverse achtergronden en discipline te ontwikkelen. Op persoonlijk vlak heeft het me geweldige vriendschappen voor het leven opgeleverd en heb ik al vroeg geleerd om zelfstandig te zijn. In verschillende landen spelen met verschillende culturen vergt ook een stukje flexibiliteit en het leren omgaan met tegenslagen. Op maatschappelijk niveau heb ik ervaren hoe sport, mensen uit verschillende landen op een mooie manier samenbrengt. Het heeft ook mijn kijk op de wereld verbreed omdat ik zo veel culturen heb mogen leren kennen.

Je combineerde topsport met een universitaire studie in de Verenigde Staten. Wat heb je daar geleerd – zowel inhoudelijk als in mindset – dat je nu nog steeds meeneemt in je dagelijks leven als profvoetbalster?

Tijdens mijn tijd in Amerika speelden we twee wedstrijden per week en trainde we 4x per week, vaak moesten we ook nog een stuk vliegen naar de wedstrijden toe. Aan het begin was het zeker even wennen aan dit nieuwe ritme, maar ik vond mijn weg erin en leerde prioriteiten te stellen en goed te plannen. Plannen en de dingen eerst doen die prioriteit hebben is nog steeds iets wat ik in mijn dagelijks leven meeneem.

Een van de dingen die in de Amerikaanse mentaliteit zit is ‘Team-first attitude’. Dit betekende dat we het individu altijd onder het team plaatsten, daardoor creëerden we een hecht team dat voor elkaar door het vuur ging. Deze mentaliteit probeer ik ook mee te nemen. 

Als je kijkt naar voetbal en performance in de VS, Duitsland, Spanje en Nederland: Welke verschillen vallen jou het meest op in hoe er wordt omgegaan met fysieke ontwikkeling, herstel en begeleiding?

In Amerika was performance het meest professioneel ingericht, we hadden een grote staf, meerdere ‘strength & conditioning’ coaches, voedingsdeskundigen en een restaurant waar we konden ontbijten, lunchen en avondeten. Rondom onze sportfaciliteiten stonden ook koelkasten met verschillende snacks en recovery shakes zodat we nooit iets te kort kwamen. Krachttraining speelde een hele belangrijke rol en we besteden daar dan ook veel tijd aan, vooral in de off-season periode was krachttraining echt de prioriteit. Herstel speelde in de VS ook een belangrijke rol omdat we vaak twee wedstrijden per week speelden, hierdoor waren ijsbaden en ‘flush-out’ massages verplicht na elke wedstrijd.

In Duitsland raakte ik voor de eerste keer in aanraking met gedetailleerde GPS data en hoe daar naar gekeken werd. In Duitsland werd daar veel waarde aan gehecht en dat uitte zich bijvoorbeeld in precieze loopafstanden of sprint meters die nog gehaald moesten worden door wisselspeelsters of speelsters die niet hun waarde gehaald hadden. In Spanje lag veel nadruk op de speelwijze en waren onze gym sessies niet zo zwaar en niet lang, het waren vooral veel coördinatieve oefeningen en core stabiliteit. In Nederland hechten we ook veel waarde aan de GPS data en wordt er erg veel aandacht besteed aan blessurepreventie. De oefeningen zijn vaak niet de klassieke krachtoefeningen die we in Amerika deden, maar veelal coördinatief. 

In hoeverre heeft jouw academische achtergrond (toegepaste kinesiologie) invloed gehad op hoe jij naar trainen, blessurepreventie en belastbaarheid kijkt?

Het heeft absoluut mijn blik op trainingen en performance verbreed. Ik ben zelf veel bewuster van concepten als belasting en belastbaarheid en dat het lichaam een systeem is waar heel veel factoren bij elkaar moeten komen om het optimaal te laten presteren. Ik vind het ook heel interessant om te zien dat er niet een heilige graal is. Meerdere methodes/visies kunnen goed werken, en juist verschillende elementen van verschillende visies kunnen samen tot een goed geheel komen.

Wanneer merkte je voor het eerst dat je anders ging kijken naar je eigen lichaam en prestaties, los van alleen “hard trainen en spelen”?

 Dat is niet in een moment gebeurd, dat is een beetje geleidelijk aan gekomen. Ik was altijd al heel erg geïnteresseerd in hoe het menselijk lichaam werkt en vooral bij topsporters. Ik wil er zo veel mogelijk over leren zodat ik ook zelf zo goed mogelijk kan presteren. In Amerika werkte ik samen met een S&C coach en die was zo enthousiast met een passie voor performance dat ik daardoor ook wel geïnspireerd ben geraakt om zelf ook dit te gaan studeren.

Merk je dat jouw kennis over performance je ook helpt in de communicatie met trainers, performance coaches en medische staf binnen clubs?

Het helpt zeker om sommige termen beter te begrijpen en ook om gerichtere vragen te kunnen stellen aan de staf om dingen te leren. Ook begrijp ik beter waarom we wel of niet een bepaalde training op een bepaalde dag doen. De reactie van mijn lichaam na een zware kracht training of wedstrijd begrijp ik ook beter waardoor ik ook nog serieuzer met mijn herstel omga. 

Wat was voor jou de belangrijkste reden om te kiezen voor het opleidingspakket Soccer Performance Specialist naast je actieve spelerscarrière?

Ik wil me graag nog meer verdiepen op het gebied van performance in de topsport en specifiek het voetbal. Ik merkte dat ik steeds nieuwsgieriger werd naar waarom bepaalde keuzes worden gemaakt zoals wel of niet een trainingsprikkel geven, en ik wilde dat zelf graag nog beter begrijpen. Het is voor mij ook een stukje voorbereiding op de toekomst na mijn carrière, mogelijk in een rol als performance coach.

⁠Wat heeft de opleiding je tot nu toe opgeleverd inhoudelijk, maar ook in hoe je jezelf ziet binnen het voetbal op de langere termijn?

Inhoudelijk heeft het me al veel geleerd van fysiologie tot aan periodisering van trainingen en herstelstrategieën. Dit is een perfect moment om de kennis die ik nu opbouw zelf in de praktijk te ervaren en toe te passen als profvoetbalster en tegelijkertijd kan ik die kennis later inzetten in mijn rol als performance coach. Mijn ambitie is om tijdens mijn carrière zoveel mogelijk te leren, zodat ik deze kennis en ervaring daarna kan gebruiken om andere topsporters zo goed mogelijk te laten presteren.

Voor vrouwelijke topsporters is het nog extra waardevol omdat er nog niet altijd de juiste begeleiding en faciliteiten aanwezig zijn om optimaal te presteren. Een performance coach kan dit gat overbruggen en zorgen voor een optimaal prestatieklimaat.